مصرف اسیدهای چرب اُمگا -۳ ، از بروز بیماری آلزایمر پیشگیری می كند. اسیدهای چرب اُمگا- ۳ در ماهی، آجیل و سایر دانه های خوراكی مثل غلات وجود دارد.بیماری آلزایمر باعث ایجاد فراموشی درافراد مسن می شود، طوریكه اسم خودشان و افراد مورد علاقه اشان را فراموش كرده وقادر به دادن پاسخ مناسب به سایر افراد نخواهند بود.
عوامل خطر شامل موارد زیر است:
۱- مصرف كم ِ چربی های اُمگا-۳، سبزیجات، ویتامین B۱۲، اسید فولیك و پیریدوكسین.( منابع ویتامین B۱۲: لبنیات، گوشت لخم، ماهی، مرغ و تخم مرغ ؛ منابع اسید فولیك : سبزیجات برگی شكل، حبوبات خشك، جگر، مرغ، غلات غنی شده ؛ منابع پیریدوكسین (B۶) : مرغ، ماهی، تخم مرغ و غلات كامل ، می باشد.)
۲- دریافت زیاد انرژی و چربی های اشباع
۳- ورزش نكردن
۴- سیگار كشیدن
۵- داشتن اضافه وزن و چاقی
۶- داشتن كلسترول بالا
۷- دیابت
۸- داشتن مقدار بالای آزمایش خونی پروتئین واكنش دهنده C ( Creactive protein)

تقریبا 10 درصد افراد بالای 60 سال ، زوال عقل دارند و حدود نیمی عقل دارند از آنها مبتلا به آلزایمر می‌باشند. آلزایمر نوعی بیماری ناهمگن از نظر ژنتیکی است که در تمام نژادها دیده می‌شود. 5 درصد بیماران دچار بیماری خانوادگی با تظاهر زود هنگام ، 15 - 25 درصد دچار بیماری خانوادگی با تظاهر دیررس ، 75 درصد مبتلا به بیماری تک گیر می‌باشند. 10 درصد موارد آلزایمر خانوادگی ، توارث اتوزومی غالب و بقیه چند عاملی را نشان می‌دهند.
سالمندانی که از بیماری آلزایمر یا از اختلالهای حافظه‌ای سبک رنج می‌برند، می‌توانند عادات خود را انطباق دهند. همه ما ، پیر و جوان می‌توانیم یک دفترچه یادداشت و یک مداد در جیب خود یا در کنار تلفن داشته باشیم و پیامهای خود را خیلی راحت در آن بنویسیم. ما حتی می‌توانیم یک تقویم به همراه داشته باشیم و رویدادهای پیش‌بینی شده ، حتی کارهای روزمره را در آن بنویسیم.
اشخاصی که از افت حافظه رنج می‌برند، می‌توانند روی روزهایی که سپری می‌شود خط بکشند. می‌توانند از داروهایی استفاده کنند که مقدار آنها برای هر روز از هفته و ماه مشخص شده است. برقراری نظم روزانه و کمک گرفتن از وسایل کمک حافظه بسیاری از سالمندانی را که توانایی تشکیل خاطرات تازه را ندارند از دشواریهای حاد نجات دهد.
سن بالا ، سابقه خانوادگی ، جنس مونث بودن و سندرم داون ، مهمترین عوامل خطر ساز برای آلزایمر هستند. در جمعیتهای غربی ، خطر تجربی آلزایمر در سرتاسر عمر ، 5 درصد است. اگر بیماران ، خویشاوند درجه اولی داشته باشند که آلزایمر در او پس از 65 سالگی بروز کرده باشد، خطر نسبی ابتلای آنها 3 - 6 برابر ، افزایش می‌یابد. اگر بیماران خواهر یا برادری مبتلا به آلزایمر پیش از 60 سالگی و نیز یک والد مبتلا باشند، خطر نسبی آنها 7 - 9 برابر می‌شود.
شرایط اجتماعی و اقتصادی خوب مثل تغذیه ومحیط زیست باعث می شود كه افراد در سنین بالا كمتر به بیماری آلزایمرمبتلا شوند . به طور كلی برای بهبود وضعیت نسبی بیماران به جز درمان دارویی می بایست توجه دقیقی به تغذیه بیمار و محیط زیست او داشت و با استفاده از غذاهای مناسب و دارای ویتامین فراوان به خصوص ویتامینC وE و آنتی اكسیدانها و بتاكارتن ، به بهبود وضعیت سالمندان و بیماران كمك نمود.